Następny mecz:  Barcelona  -  Tottenham     ·  Niedziela, 29 lipca 05:05  ·  International Champions Cup TVP Sport   ·  Kolejne mecze   ·  Terminarz

Enric Martí i Carreto

 Retrato de Enric Martí Carreto1952-1953

Podczas prezydentury Montala Enric Martí pełnił funkcję wiceprezydenta. Wraz z czasem stał się prawą ręką słynnego włodarza Barcelony, logicznym było więc, że to właśnie on został następcą Montala.

Mandat objął 16 sierpnia 1952 roku. Klub, pod rządami Montala, przeżywał właśnie pasmo sukcesów i oczywistym było, że prezydentura Martíego będzie mieć charakter kontynuacji dzieła jego poprzednika.

Enric Martí funkcję prezydenta pełnił zaledwie jeden sezon. Był to jednak rok obfitujący w sukcesy. Klub znów sięgnął po mistrzostwo, Puchar Hiszpanii oraz Puchar Evy Duarte. Passa zwycięstw, którą drużyna rozpoczęła za prezydentury Montala, została utrzymana. Jednak ten idylliczny obrazek niebawem miała zburzyć kwestia transferu Di Stéfano, która stała się przyczyną dymisji ówczesnego prezydenta Barçy.

FC Barcelona ustaliła warunki transferu Argentyńczyka z River Plate, klubem, do którego oficjalnie należał Di Stéfano. Jednak w tym samym czasie Real Madryt zaczął prowadzić negocjacje na temat pozyskania tego samego piłkarza z klubem Millionarios de Bogota, gdzie La Saeta Rubia znajdował się na wypożyczeniu. Mimo że prawo międzynarodowe uznawało legalność operacji przeprowadzonej przez FC Barcelonę i decyzją FIFA to Katalończycy przeprowadzili transfer Di Stéfano, jednak piłkarska federacja hiszpańska była w tej kwestii innego zdania. Pod naciskiem organów państwowych i samego Realu Madryt federacja wstrzymała proces transferu zawodnika, uniemożliwiając tym samym Argentyńczykowi rozgrywanie oficjalnych spotkań w barwach Barçy. Patowa sytuacja trwała ponad trzy miesiące. Wreszcie Krajowa Rada Wychowania Fizycznego i Sportu wydała zakaz sprowadzania do składu obcokrajowców. W związku z powyższą regulacją FC Barcelona zdecydowała się odsprzedać Argentyńczyka do Juventusu.

Real Madryt nie chciał jednak zrezygnować z upragnionego cracka i w końcu piłkarska hiszpańsaka federacja podjęła iście salomonową decyzję. Di Stéfano miał grać dla Realu Madryt w sezonach 1953/54 oraz 1955/56, zaś w latach 1954/55 oraz 1956/57 miał reprezentować Barcelonę. Enric Martí podpisał powyższe porozumienie, jednak na fali krytyki, która w konsekwencji ten decyzji spadła na niego, 22 września 1953 roku podał się do dymisji.

Kilka tygodni później FC Barcelona zdecydowała się zrezygnować z Argentyńczyka, który ostatecznie dołączył do Los Blancos.