Następny mecz:  Barcelona  -  Tottenham     ·  Niedziela, 29 lipca 05:05  ·  International Champions Cup TVP Sport   ·  Kolejne mecze   ·  Terminarz

Rafael Márquez Álvarez


Rafa jest wychowankiem Atlasu Guadalajara. To właśnie w tym klubie zaliczył debiut w lidze meksykańskiej mając niewiele ponad 17 lat. Popularne „Lisy” były jedynym klubem z rodzimej ligi, w których barwach występował Marquez. Łącznie w 77 spotkaniach strzelił 6 goli. Po spędzeniu trzech lat w klubie z Guadalajara, Rafael postanowił przenieść się na Stary Kontynent. Już, jako reprezentant Meksyku, z którą w 1999 roku zajął trzecie miejsce w Pucharze Konfederacji i wygrał FIFA Confederations Cup mógł przebierać ofertach. Jako jeden z pierwszych po usługi młodego defensora zgłosił się madrycki Real. Jednak zawodnik sam odrzucił możliwość przejścia do zespołu Królewskich, co nie zbyt spodobało się działaczom Atlasu. Jednak oferta AS Monaco została zaakceptowana zarówno przez piłkarza i jego klub. Suma odstępnego nie została opublikowana. Spekulowano o kwocie 6 milionów dolarów.

W debiutanckim sezonie w Europie Marquez wraz z AS Monaco wygrał mistrzostwo ligi francuskiej oraz Superpuchar Francji pokonując Nantes (0:0 w regulaminowym czasie gry, 6:5 w karnych). Rafa był filarem zespołu na udokumentowanie, czego otrzymał tytuł dla najlepszego obrońcy sezonu 1999/2000. Wraz z zespołem z Księstwa w kolejnym sezonie zaprezentował swoje umiejętności w Lidze Mistrzów. W 2001 roku wraz z reprezentacją Meksyku przegrał z Kolumbią finał Pucharu Konfederacji (0:1). Także na koniec swojej przygody z ligą nad Sekwaną Marquez i jego Monaco zdobyło Puchar Ligi. Pokonując w finale FC Sochaux-Montbéliard (4:1). Meksykanin znów postanowił skorzystać z lawiny ofert transferu spływających na biurko dyrektora sportowego klubu z Monaco. Wybrał FC Barcelonę. Postanowił pomóc odbudować potęgę Blaugrany po kilku latach marazmu. Łącznie w klubie z Księstwa Meksykanin wystąpił w 87 meczach i strzelił 5 goli.

W lipcu 2003 roku po wygraniu CONCACAF Gold Cup w finale Meksyk pokonał Brazylię (1:0) Marquez podpisał czteroletni kontrakt z Azulgraną i zarezerwował sobie koszulkę z numerem 4. Barcelona przelała na konto AS Monaco 5, 25 miliona Euro i Rafa stał się pierwszym reprezentantem Meksyku w klubie z Camp Nou. Przybycie do klubu wychowanka Atlasu pozostało w cieniu transferu Ronaldinho Gaucho z PSG za 38 milionów Euro. W debiutanckim sezonie w barwach Dumy Katalonii Rafael rozegrał dwadzieścia jeden spotkań. Pierwszy występ ligowy przypadł 9 sierpnia 2003 roku w spotkaniu z Sevillą CF (1:1). W sezonie 2003/2004 pod wodzą Franka Rijkaarda i z Marquezem w składzie FC Barcelona wywalczył tytuł wicemistrza Hiszpanii. W kolejnej odsłonie sezonowych realiów Meksykanin musiał przystosować się do gry na pozycji defensywnego pomocnika. Gra na tej pozycji nie była mu obca, gdyż występował na niej w reprezentacji i AS Monaco. Przyczyną przesunięcia Rafy do drugiej linii była plaga kontuzji w pierwszym zespole. Przewlekłe urazy leczyli Thiago Motta, Edmílson oraz Gerard López. Jednak losowe przeciwności nie pokrzyżowały planów Azulgranie. FC Barcelona wywalczyła tytuł mistrza w sezonie 2004/2005. Był to pierwszy tytuł Rafy na Camp Nou. Barcelona powróciła na szczyt po sześciu słabszych sezonach. Rafael rozegrał trzydzieści cztery spotkania w lidze, sześć w Lidze Mistrzów i zdobył trzy gole. A to był dopiero początek dobrych czasów dla zawodnika. Do tytułu mistrza Hiszpanii Marquez dołożył czwarte miejsce w FIFA Confederations Cup rozgrywanych w Niemczech oraz otrzymał nagrodę dla Najlepszego Piłkarza Północnej Ameryki. W następnym sezonie Blaugrana po cudownej grze obroniła prym w La Liga i wygrała po raz drugi w historii Ligę Mistrzów pokonując w paryskim finale Arsenal Londyn (2:1). Rafael bezsprzecznie obok Carlesa Puyola dzieli i rządzi w obronie Barcelony, ale rozegrał tylko dwadzieścia pięć spotkań w lidze gdyż miał problem z kontuzją stopy. W formie wdzięczności klub zaproponował Marquezowi nowy kontrakt. Nowa umowa obowiązuje do 30 czerwca 2010 roku. Z klauzulą odstępnego w wysokości stu milionów Euro. Meksykanin otrzymuje wynagrodzenie rzędu ponad cztery miliony Euro za sezon.

Zawodnicy oraz kibice liczyli na dalsze sukcesy zespołu. Jednak w doskonale działającej do tej pory maszynie coś się zacięło. Kolejne dwa sezony były bardzo słabe w wykonaniu Rafy, w dodatku nie opuszczał go pech i kontuzje. W sezonie 2006/2007 wystąpił tylko w dwudziestu jeden z trzydziestu ośmiu spotkaniach La Liga. Został nominowany do nagrody FIFA World Player i zajął w tym prestiżowym konkursie dwudzieste piąte miejsce. W kolejnym sezonie poprawił swój wynik z przed roku o jedno spotkanie. Coraz głośniej zaczęto mówić o końcu przygody Marqueza z Dumą Katalonii. W prasie pojawiały się różne spekulacje transferowe. Najczęściej mówiono o Atletico Madryt. Wybór stolicy Hiszpanii wynika z powodów rodzinnych. Przez cały pobyt na Półwyspie Iberyjskim żona Rafy aktorka Adriana Lavat mieszka w Madrycie.

Jednak objęcie przez Josépa Guardioli roli szkoleniowca pierwszego zespołu oraz szczera rozmowa z zawodnikiem wpłynęła na zmianę decyzji Marqueza. Postanowił pozostać i powalczyć o miejsce w drużynie. Okazało się to świetnym posunięciem. Znów z Puyolem stworzył duet stoperów, którego było bardzo trudno pokonać. Wysoka forma Meksykanina była jednym z największych zaskoczeń sezonu 2008/2009. Guardiola pozwolił grać Rafaelowi tak jak lubi. Wyprowadzał piłkę z linii obronnej, decydował o rozegraniu ataku pozycyjnego, rozrzucał długie podania na skrzydła. Od zawsze wychowanek Atlasu charakteryzował się wizją gry, jednak jeszcze nigdy nie miał o tak dużej roli w rozgrywaniu akcji ofensywnych. Do pełni szczęścia w sezonie, w którym Azulgrana wygrał potrójną koronę (wygrała Ligę Mistrzów, La Ligę oraz Copa del Rey) zabrakło zdrowia. Marquez zerwał więzadło krzyżowe w kolanie 28 maja 2009 w meczu z Chelsea Londyn. Uraz wyłączył go z gry na pięć miesięcy. W międzyczasie, gdy Meksykanin się kurował jego koledzy z zespołu wywalczyli przed rozpoczęciem sezonu 2009/2010 Superpuchar Hiszpanii oraz Superpuchar Europy. Systematycznie obrońca nadrabia braki spowodowane kontuzją i już w trakcie sezonu znów staje się filarem defensywy Blaugrany.

Marzeniem Marqueza jest zakończyć karierę w Katalonii. Piłkarz sam w wywiadach i swoją postawą utożsamia się z klubem i podkreśla swoje przywiązanie do barw. Dlatego trwają rozmowy na temat nowej umowy dla obrońcy. Kontrakt ma obowiązywać do 2012 roku i pozostać na tych samych warunkach finansowych jak obecny kontrakt. Jednak możliwa jest opcja wyjazdu Rafy do MLS lub powrót do meksykańskiej ligi na ostatnie lata gry.

Z opcji transferu do ligi MLS Rafael Marquez skorzystał, bo też w swoich planach nie uwzględniał go Pep Guardiola. 31 lipca 2010 roku, FC Barcelona doszła do porozumienia w kwestii rozwiązania kontraktu piłkarza, który kilka dni później oficjalnie podpisał umowę z New York Red Bulls.

W reprezentacji Meksyku Marquez debiutował 5 lutego 1997 w spotkaniu z Ekwadorem i od tego czasu stał się podstawowym graczem kadry narodowej. Obecnie jest kapitanem reprezentacji kraju. Grał na turniejach Copa America 1999, 2001, 2004 i 2007 oraz na Mistrzostwach Świata 2002 i 2006, a także 2010.

Rafael Marquez jest uważany za najwybitniejszego obrońcę rodem z Meksyku i obok Hugo Sáncheza najlepszego w historii piłkarza z kraju Azteków. Zawsze imponował elegancją w grze, pewnością w interwencjach, umiejętnościami ofensywnymi kapitalnie gra głową przy niezbyt imponujących warunkach jak na stopera.. Porównywany do Franza Beckenbauera oraz Ronalda Koemana. Podobnie jak Holender Marquez również świetnie wykonuje stałe fragmenty gry – szczególnie ruty wolne. W 2008 roku wygrał towarzyski turniej rozgrywany w Seattle z pulą nagród ponad milion dolarów. W wykonywaniu wolnych pokonał min. Lionela Messiego, Ronaldinho Gaucho, Davida Beckhama i wielu innych piłkarzy. W swojej ojczyźnie otworzył fundację swojego imienia, która pomaga biednym dzieciom ze slumsów wejść w dorosłe życie. Obrońca jest wzorem dla młodych ludzi, że dzięki ciężkiej pracy można osiągnąć sukces. Fundacja Marqueza współpracuje z Fundacją FC Barcelony wspólnie realizując charytatywne projekty.

Osiągnięcia:

FC Barcelona:

2009/10 Klubowe Mistrzostwo Świata
2009/10 Superpuchar Europy
2005/06; 2006/07; 2009/10: Superpuchar Hiszpanii
2005/06; 2008/09: Liga Mistrzów
2004/05; 2005/06; 2008/09; 2009/10: Mistrzostwo Hiszpanii
2008/09 Copa del Rey

AS Monaco:

2002/03 Puchar Ligi Francuskiej
1999/00 Mistrzostwo Francji
199/00 Superpuchar Francji

Reprezentacja Meksyku:

1999 Puchar Konfederacji
2003 CONCACAF Gold Cup